Historia de la Marinera

De muziek begint en zij zien elkaar in de ogen, overbruggen de afstand die de uitdaging die zijn aangegaan meet. Zij, de altijd zelfbewuste vrouw, altijd elegant, houdt haar zakdoekje omhoog en zwaait ermee met unieke charme, terwijl ze glimlacht naar de liefde en het leven, en ze pronkt in haar korte en kalme rondje met alle bekoring die de man wil veroveren. Van verre groet hij haar met zijn hoed in de hand en hij kondigt haar met zijn elegante en besliste pas aan dat hij geen uitvluchten of afwijzingen kent, en dat hij, grote kenner van het spel, vol ongeduld is om winnen....

Amper begint het spel of de spelers zijn al ongeduldig. En nadat zij elkaar in de ogen hebben gekeken en elkaar bijna angstig naderen en groeten in een korte ontmoeting, heeft de terugtocht geen ander effect dan dat het verlangen aanwakkert. ...

Nu zoeken zij de hernieuwde ontmoeting, van dichterbij, intiemer, om een beetje meer te genieten van het zoete genot van elkaars nabijheid.Daarom is de terugtrekking kort en vluchtig, want de medeplichtige muziek kondigt aan dat het verwachte, verlangde moment dichtbij is, bijna smekend met de glimlach op haar lippen en het zakdoekje tussen haar vingers, als een duif die haar geliefde bekoorlijk tegemoet vliegt.

Nu wel. Het paar komt gelukkig, sierlijk tot elkaar, tussen uitdaging en bestand, tussen wens en angst. Een draai rondom een gevoel, een terugkeer om weer tot elkaar te komen. De lenige voeten brengen ze dicht bij elkaar, maar zorgen ervoor dat er steeds afstand tussen het is, want het is niet tactvol om hem alles te geven zonder dat hij genoeg heeft gewacht. Terwijl ze elkaar in de ogen kijken, omsluit hij haar met zijn arm en zijn hoed, alsof hij haar uitnodigt de zijne te zijn, en zij laat zich gaan met haar pittige bewegingen, biedt haar partner iets waardevols om naar te streven.

T evredenheid en vrolijkheid. Die in het begin afstandelijke dansers waren die bewogen werden door een natuurlijk verlangen, opgezweept door een beetje nieuwsgierigheid en een beetje stoutheid, is nu een gelukkig duo, een paar onverschrokken minnaars die genieten van de vrijheid die de muziek hen biedt om elkaar te verleiden en betoveren, met de glimlach, met de blik, met de armen die spelen dat ze in de war raken, terwijl zij de vrouwelijke rok omhoog houdt en hij pronkt met zijn mannelijke uiterlijk van veroverde veroveraar. De beweging van de benen wordt sterker, energieker, want het bloed jaagt door zijn aderen, en niemand kan zijn versnelde ritme nog stoppen...

G a maar stampen, heeft hij gezegd! Euforie, vreugde, het onmeetbare plezier van het gedeelde genot, van het gelukzalige gevoel van twee eenstemmigen. De borst loopt over van enthousiasme en hun gezichten, tegenover elkaar, vol van geluk en ontroering, zeggen het elkaar met een gelukkige, woordeloze glimlach...

Z ij, met haar opgetilde rok, lijkt haar soepele voeten vrij te laten om de vloer te “vegen” met de onstuimigheid en het vuur van haar blijdschap. Hij, het ingehouden verlangen, uitgedrukt met het geklik van zijn hakken en het vuur van de overgave...

N u is het een feit, nu zijn er geen onderbrekingen meer, en de muziek begeleidt het paar met haar welluidende einde naar hun allerinnigste samensmelting. De arm die de zakdoek omhoog houdt, de verstrengelde blikken, de totale overgave...

De tijd is een onfeilbare rechter van de menselijke ontwikkeling, en zijn oordeel zegt ons dat er veranderingen zijn die standhouden omdat zij uit het hart van de volkeren geboren worden, terwijl de gewoontes van kleine groepen die gebaseerd zijn op voorbijgaande modes niet beklijven in het collectieve geheugen.

De Marinera is dus een antieke erfenis die voortkomt uit onze onvervreemdbare wortels, Spaans, Indiaans en Afrikaans, culturele wortels die aan iedereen een beetje van hun bloed hebben gegeven in de vorm van ritme en smaak.

Zo blijven het leven van ons volk met haar eeuwige, onvoorspelbare veranderingen, en de hand van de mens met haar energieke maar beperkte deelname in tijd en ruimte, op de klank van hun gevoel werken aan een dans die, net als onze geschiedenis, het begin van een samenvatting is, maar nog onvoltooid.

Neem contact op met de schrijfster Luz Maria Perez Cisneros via en

luzmaperezc@hotmail.com

	...	Een zoektocht die een uitdaging wordt....
	...	Een ontmoeting die ons de aanhoudende klacht over de verovering laat horen....
	...	Een boek met een bekend einde, dat in de lucht geschreven wordt, charmant en ondeugend, om hetzelfde en toch steeds weer nieuwe verhaal te vertellen....
	...	Een behoefte, zo oud als de wereld zelf , om het elixer te vinden dat schreeuwt om de martelingen van lichaam en geest in een gedeeld gevoel. ...
	...	Een spel gemaakt van liefde en vuur, van elegantie en eerbied....
	...	Een zilveren filigraan dat in zijn fijne vleierij een boodschap verbergt die schreeuwend zwijgt. ...

Wat is de Marinera?